على صدرايى خويى
464
ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )
دفتر اول : گرد آورى يار محمد جديد بدخشى طالقانى به نام « در معرفت » به سال 1025 ق ، داراى 313 نامه ، به تعداد پيامبران ؛ دفتر دوم : گرد آورى عبد الحى بن خواجه چاكر حصارى ، شامل 99 نامه به تعداد اسماء حسنى ، در سال 1028 ق برابر با « انوار الخلايق « ؛ جلد سوم : محمد نعمان بن شمس الدين مشهور به ميرزا بزرگ بدخشانى ، به نام « معرفت الحقايق » در سال 1028 ق جمع آورى نموده و داراى 124 نامه است . اين نسخه حصهء پنجم ( مكتوب 269 تا 313 ) از دفتر اول - در معرفت - / را شامل است . آغاز : بسمله . مكتوب دويست و شصت و نهم : به مرتضى خان صدور يافت در ترغيب بر اهانت رسانيدن به اعداى دين . نوع خط : نستعليق . كاتب : ذكر نشده . تاريخ كتابت : ذكر نشده . توضيحات : تمامى صفحات جدول دار با حواشى محرر ؛ مصصح نور احمد ؛ فهرست مطالب كتاب در اول آن در شش صفحه آمده است ؛ در هامش نسخه توضيحاتى ادبى و لغوى با شماره هاى شاخص درج شده است . محل چاپ : هند ؛ شهر : ذكر نشده . مطبعه : ذكر نشده . تاريخ طبع : اوائل ذى القعدهء 1311 هجرى قمرى . تعداد صفحات : 6 + / 176 ؛ اندازه : 35 * 25 سم ؛ تعداد سطور : 21 . ( 490 ) شرح الوقايه مع حاشتيه زبدة النهايه ( ج 3 و 4 ) ( فقه ، فقه اهل سنت - عربى ) از : صدر الشريعة عبيد اللَّه بن تاج الشريعة محمود بن صدر الشريعة كتاب « وقاية الرواية فى مسائل الهداية » تأليف محمود بن صدر الشريعة احمد بن جمال الدين ابى المكارم عبيد اللَّه محبوبى بخارى است . پس از آن ، نوهء وى ، صدر الشريعة عبيد اللَّه بن تاج الشريعة محمود بن صدر الشريعة آن را شرح نموده كه به شرح وقايه معروف و همين كتاب است .